Toetscultuur in Nederland

Onze zorgen en toetscultuur

Zorgen. We hebben ze eigenlijk constant. Zorgen om onze kinderen, onze partner, ons werk, onze financiën. In mijn praktijk zie ik vooral ouders die zich zorgen maken om de ontwikkeling van hun kind.

Ze lopen voor, achter, scoren slecht op toetsen of hebben door hun gedrag een etiket gekregen.

Toetscultuur

In Nederland hebben we een toets-/testcultuur. Uit onderzoek van prof. dr. Paul van Geert van de Universiteit Groningen blijkt dat hoe vaker er getoetst/getest wordt, des te groter de kans op een afwijking. En dan gaan alarmbellen rinkelen en wordt er hulp ingeroepen.

De toetsen horen bij een leeftijd, groep, hoofdstuk in een methode, maar het ontwikkelingsniveau van kinderen is even divers als er kinderen zijn.

Fins onderwijssysteem

Er wordt veel gekeken naar het Finse onderwijssysteem, minder druk, minder lestijd en meer opbrengst. In Finland wordt echter beduidend minder getoetst/getest en meer naar de ontwikkelingsbehoefte van een kind gekeken.

In Nederland wordt bijna altijd uitgegaan van de gemiddelde prestaties van heel veel kinderen samen in plaats van die van het individu.

Dat is jammer. Daarmee wordt een kind de kans ontnomen om zijn eigen groei te laten zien.

Dynamic Assessment

Werk ik dan niet met toetsen? Jawel, ook ik werk met toetsen. Ik neem Dynamic Assessment testen af waarbij het resultaat van het kind in de pretest wordt vergeleken met zijn resultaat in de posttest.

Met een Dynamic Assessment krijg je geen IQ cijfer, maar wel een heel goed beeld van de ontwikkelingsmogelijkheden en dus leerbaarheid van een kind.

Ieder kind verdient het immers om gezien te worden.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *