UHB kinderen en tics

Tics bij (uitzonderlijk) hoogbegaafde kinderen

Bij hoogbegaafde (HB) en uitzonderlijk hoogbegaafde (UHB) kinderen is verveling heel vaak de oorzaak dat ze in ‘problematische gedragssituaties’ terecht komen. Ze ontwikkelen een bepaald soort gedrag om te kunnen omgaan met de continue verveling. Studies hebben aangetoond dat hoe hoger het IQ, hoe meer de kinderen zich vervelen.

Het is een misvatting dat hoogbegaafde, en zeker uitzonderlijk hoogbegaafde kinderen, altijd goed kunnen leren. Deze kinderen zijn anders lerend. Het is vaak de (schoolse) omgeving die dit niet begrijpt.

Anders voelen

Uitzonderlijk hoogbegaafde kinderen voelen zich, nog meer dan hoogbegaafde kinderen, anders dan leeftijdgenootjes. Dit kan zelfs zo zijn als zij samen zijn met hoogbegaafde kinderen.

Van jongs af hebben zij het gevoel dat ze ‘niet passen’. Ze voelen zich vaak eenzaam en begrijpen de torenhoge verwachtingen van hun omgeving niet. De kans is groot dat ze probleem- of obsessief gedrag,  zoals tics en stotteren, of zelfs een depressie ontwikkelen.

Het vrolijke, nieuwsgierige kind verandert snel in een stil, opstandig, boos en soms onhandelbaar kind.

Een UHB-er beschreef eens mooi het gevoel:

‘Het is lopen in twee maten te kleine schoenen. En ik kan zo hard lopen als een cheeta, maar moet mij aanpassen aan trager.’

Verstoorde werking hersens

Door een verstoorde werking van de hersens kunnen tics ontstaan. Die verstoorde werking is deels erfelijk bepaald en de omgevingsfactoren spelen een rol. Herkenbaar bij jouw (uitzonderlijk) hoogbegaafde kind? Kinderen die een tic hebben kunnen hier dus niets aan doen.

Goede begeleiding

Het gevoel anders te zijn dan leeftijdgenootjes, niet bij ze te ‘passen’, en het onbegrip van de omgeving vinden uitzonderlijk hoogbegaafde kinderen vaak vervelender dan de tics zelf die ze hebben ontwikkeld. Aan een tic-stoornis ligt iets anders ten grondslag.

Daarom pleit ik voor een goede begeleiding van elk (uitzonderlijk) hoogbegaafd kind in plaats van, in dit geval, het behandelen van de tics. De kans dat dit slechts symptoombestrijding is in plaats van adequate hulp, is vrij groot.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *